Αξιοθέατα

Home » Αξιοθέατα

Το Εαρινό βρίσκεται σχεδόν στο κέντρο της Κρήτης, μπορείτε πολύ εύκολα δηλαδή να απομακρυνθείτε και να επισκεφθείτε τους περισσότερους αρχαιολογικούς χώρους ή τις περιοχές ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους που κοσμούν την κρητική ύπαιθρο.

Αν πάλι δε θέλετε να απομακρυνθείτε πολύ δεν έχετε παρά να επισκεφθείτε τα παρακάτω μέρη.

Το σίγουρο είναι πως ποτέ δε θα πλήξετε….

Συνοικισμός Νίση
Βορειοανατολικά των κάτω Ασιτών σε μια εύφορη κοιλάδα και σε απόσταση μικρότερη του ενός χιλιομέτρου βρίσκονται οι μικροί συνοικισμοί με την ονομασία πάνω και κάτω Νίση. Η κάτω Νίση σήμερα είναι ακατοίκητη και τα σπίτια ερειπωμένα ενώ στην πάνω Νίση μένουν 2-3 οικογένειες.

Μία μικρή βόλτα από τους ξενώνες μας σ’ ένα πανέμορφο τοπίο.

Καταφύγιο του Πρίνου
Το καταφύγιο του Πρίνου στις ανατολικές παρυφές του Ψηλορείτη, πάνω από το χωριό Άνω Ασίτες αποτελεί δημοφιλή πόλο έλξης ορειβατών αφού από εκεί πολλές είναι οι πεζοπορικές εξορμήσεις που μπορείτε να επιλέξετε. Το καταφύγιο είναι πετρόχτιστο, άρτια εξοπλισμένο και μπορεί να φιλοξενήσει 40 άτομα.

Η παλιά γειτονιά στις Κάτω Ασίτες
Υπάρχουν παμπάλαια πετρόχτιστα παραδοσιακά σπίτια χτισμένα σε καλντερίμια με όμορφες γραφικές αυλές κατάμεστες από λουλούδια. Περπατήστε στα σοκάκια του χωριού μας και ταξιδέψτε σε μία άλλη εποχή.

Λαογραφικό Μουσείο

Στις Άνω Ασίτες θα βρείτε το λαογραφικό μουσείο του χωριού με πληθώρα εκθεμάτων από τον παλιό τρόπο ζωής.

Ναοί

Μονή Αγίου Γεωργίου Γοργοελεήμονα (Γοργολαίνι)
Η μονή Αγ. Γεωργίου Γοργοελεήμονα ή σε συντομία Γοργολαίνι είναι από τα ωραιότερα και πιο δημοφιλή κρητικά μοναστήρια . Η μονή χτίστηκε το 1320 και ανοικοδομήθηκε πολλές φορές έκτοτε.

Αν επισκεφθείτε το Γοργολαίνι μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τη σπουδαία βιβλιοθήκη και το καθολικό πού είναι αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα και είναι βυζαντινού ρυθμου. Παλαιότερα καθολικός ναός ήταν αυτός του Δεσπότη Χριστού, μια δίκλιτη βασιλική της οποίας το αριστερό κλίτος είναι αφιερωμένο στην κοίμηση της Παναγίας. Το πιο αξιόλογο σε αυτό τον ναό είναι το τέμπλο του. Πρόκειται για ένα θαυμάσιο ξυλόγλυπτο χειροποίητο τέμπλο, με ωραιότατα διακοσμητικά και παραστάσεις, το οποίο φιλοτέχνησε ένας άγνωστος λαϊκός καλλιτέχνης από το Ρέθυμνο.

Ψηλά στο λόφο πάνω από τη μονή επισκεφθείτε το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία που χτίστηκε ο 1994 στη θέση του ξύλινου σταυρού που έκαψε ένας κεραυνός, αλλά και το εκκλησάκι του Οσίου Αρσενίου που βρίσκεται λίγο χαμηλότερα.

Αγ. Παρασκευή
Πολιούχος του χωριού είναι η Αγ. Παρασκευή. Ο ναός της βρίσκεται στο κέντρο του οικισμού και κατά την ημέρα του εορτασμού της (26 Ιουλίου), γίνεται μεγάλο πανηγύρι. Τις ίδιες μέρες, τα τελευταία χρόνια, με ενέργειες των μελών του δραστήριου τοπικού πολιτιστικού συλλόγου έχει καθιερωθεί να γίνονται και πολιτιστικές εκδηλώσεις με μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, αναπαριστώντας στιγμές από την παλαιότερη καθημερινότητα των κατοίκων του χωριού.

Αν βρεθείτε στα μέρη μας στα τέλη του Ίουλη δεν πρέπει να τις χάσετε.

 

Ο ναός της Αγίας, μια μονόκλιτη μικρή βασιλική χτισμένη το 1745 (σύμφωνα με χρονολογία σκαλισμένη στην πρόσοψή του), έχει αναπαλαιωθεί έτσι, ώστε να αποκαλυφθεί η εξαίρετη λιθοδομία του και αποτελεί πράγματι ένα αληθινό κόσμημα. Αξιόλογη είναι η εξωτερική της διακόσμηση, κυρίως στο καμπαναριό, στις πόρτες και στα παράθυρα. Πάνω από την κύρια δυτική θύρα υπάρχει εντοιχισμένο ένα πέτρινο γλυπτό όπου μέσα σε κύκλο παριστάνεται η Αγ. Παρασκευή να κρατά στο ένα χέρι της το Σταυρό (σημάδι πάθους της θυσίας και της χριστιανικής ιδιότητας) και στο άλλο ένα κλαδί φοίνικα (σημάδι νίκης και αθανασίας).

Αγ. Γεώργιος
Άλλος παλαιός ναός που χρονολογείται από το 1864 είναι ο Αγ. Γεώργιος. Ο Άγιος Γεώργιος βρίσκεται δυτικά του οικισμού πάνω Νίση  και είναι γνωστός στην περιοχή ως «Χωστός» επειδή ήταν χωσμένος (δηλαδή κρυμμένος) κάτω από τα κλαδιά των δέντρων και κυρίως ενός πελώριου δρυ.

 

Άγιος Αντώνιος
Βόρεια της μονής του Αγ. Γεωργίου βρίσκονται τα ερείπια της μονής του Αγ. Αντωνίου στην περιοχή Πετάλι. Ο ναός του Αγ. Αντωνίου βρίσκεται στο φαράγγι των άνω Ασιτών και είναι η παλαιότερη εκκλησία του χωριού. Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι χτίστηκε στα χρόνια της Ενετοκρατίας ή και νωρίτερα, για να εξυπηρετήσει και τα δύο δόγματα, δηλαδή τους ορθόδοξους και τους καθολικούς. Αργότερα λειτούργησε σαν γυναικείο μοναστήρι, όπου η βασική εργασία των μοναζουσών ήταν η ύφανση μεταξωτών υφασμάτων. Από αυτή τη δραστηριότητα έλαβε κατά την παράδοση και η περιοχή την ονομασία «Πετάλι», αφού τα πέταλα των αργαλειών ακούγονταν από μακριά. Ακόμα και σήμερα σώζονται τα ερείπια των κελλιών των μοναχών και του δίκλιτου ναού με δείγματα σπάνιας αρχιτεκτονικής.